คู่หูต่างไซส์ 3

posted on 09 May 2014 16:40 by oncebboy
ในชีวิตนี้ ไม่เคยคิดเลยว่า จะได้มาเขียนไดอารี่ต่อเนื่อง
 
เรื่องที่เป็นวันเดียวกัน เหตุการณ์ต่อเนื่องกัน
 
ไม่คิดว่าเรื่องราวจะน่าจดจำและมันค่อนข้างยาวขนาดนี้
 
คราวนี้เรามาต่อเนื่องจากคราวก่อนที่ถึง "เมืองหิมะ" 
 
 
 
หลังจากที่พวกเราออกจาก "เมืองหิมะ" และเอาของฝากกันแล้ว
 
กลุ่มน้องพูกันก็อยากเล่น  Super Splash ซึ่งก็คือ
 
เครื่องเล่นที่คล้ายเรือนั่งกันหลายคน
 
แล้วเรือมันจะแล่นตามลู่ ขึ้นมาก่อนแล้วถไลลงมา
 
แล้วน้ำก็กระเด็นใส่คนนั่งและคนยืนแถวนั้น
 
ที่ผมไปเล่นเมื่อเช้ากับน้องกลุ่มอื่นนั่นเอง
 
คุณแม่ฮาขอตัวพักก่อน แล้วแยกไปพักที่ KFC
 
ผมเองก็กลายเป็นพี่ใหญ่ในกลุ่มที่ต้องดูแลกลุ่มน้องพูกัน (เหนื่อยแน่ - -)
 
 
 
เมื่อได้ข้อสรุปว่าจะเล่น Super Splash แล้ว
 
พวกเธอรีบวิ่งไปจุด Super Splash ทันที พร้อมกับเงินคนละ 30 บาท
 
เพื่อซื้อชุดกันฝนอย่างดี(มั้ง!?!) 
 
ปล่อยให้ผมที่กำลังคุยภารกิจที่ได้รับจากคุณแม่ฮา หันมา...หายจ้อย O_o
 
ผมเดินๆเข้าๆออกๆตามหากลุ่มน้องพูกันหลายรอบ
 
พวกคุณเธอหายไปไหน หาไม่เจอ ตัวเล็กกันด้วย ถามใครก็ไม่รู้้ TT
 
จนผมเดินมารอบที่ 4 ก็เจอพวกเธอต่อแถวเกือยบจะถึงคิวแล้ว
 
ผมก็ต้องรีบแทรกตัวจากท้ายคิวมาด้านหน้ากับพวกเธอ
 
โดยมีคำปลอบใจในใจว่า "ผมแซงเพื่อมาดูแลความปลอดภัยน้องๆ - -*"
 
และเมื่อถึงคิวแล้ว พวกเราก็นั่งแถวเดียวกันทั้ง 4 คน
 
และเตรียมรับชะตากรรม ทั้งๆที่ใส่เสื้อกันฝนจากพลาสติกบางๆ
 
ทุกคนใส่เสื้อกันฝนกันเต็มที่ แต่น้องเจนนี่ไม่เอาครับ  
 
 
ภาพที่พวกพูกันเตรียมจะเล่น Super Splash
 
 
หลังจากเล่น Super Splash แต่ละคนเปียกได้ใจ =O=
 
 
 
สรุปว่าแต่ละคนใส่ชุดกันฝนกับไม่ใส่ชุดกันฝน
 
ไม่มีอะไรที่แตกต่างกันเลย ไม่ใส่น่าจะคุ้มกว่ามั้ง!?!
 
เสร็จแล้วแต่ละคนก็ขึ้นสะพานไปอีกฝั่งครับ
 
แต่น้องเจนนี่ดูเหมือนว่าเธอยังไม่หายมันครับ
 
ชวนเพื่อนยืนบนสะพานอีกสักพัก
 
เป้าหมายของเธอคือรอรับน้ำจากเครื่องเล่น Super Splash อีกลำ
 
ทุกคนเห็นด้วยกับความคิดเห็นของเธอ 
 
ส่วนผม...ไม่แย้งครับ ตามใจพวกน้องพูกัน
 
เล่นอะไรเล่นได้ แต่เล่นให้อยู่ในขอบเขตเป็นอันพอดี
 
 
ภาพนี้เป็นภาพที่รับชะตากรรมร่วมกันอีกครั้ง 
 
น้องพูกันกับเพื่อนหันหลังรับน้ำ 
 
ส่วนน้องเจนนี่หันหน้ารับน้ำเต็มๆ
 
ผมก็ยืนฝั่งเดียวกับเธอเป็นเพื่อนร่วมชะตากรรม
 
ผลสรุปคือ...ลูกหมาตกน้ำครับ เปียกเป็นหมู่ครับ
 
ชุด 30 บาท ไม่ช่วยอะไรเลย TT
 
จากนั้นพวกเราลากชุดเน่าๆที่เปียกน้ำไปยัง KFC
 
ผู้ปกครองหลายคนถามเลย "ทำไมถึงเปียกแบบนี้!!!"
 
เปียกแน่ครับ แต่ว่าจะเปียกมากน้อยแค่ไหนตามกรรมแต่ละคน - -
 
 
 
และต่อด้วยเครื่องเล่น Hurricane ที่น้องพูกันเธออยากเล่นมาก
 
(ขาทรุดเมื่อเช้ายังไม่เข็ดนะน้องพูกัน 555555) 
 
แต่เพื่อนทุกคนไม่ไปด้วยครับ เพราะเห็นเธอเป็นแบบเมื่อเช้าแล้ว
 
ไม่กล้ารับชะตากรรมร่วมกับเธอได้ รักเพื่อนมาก -O-
 
 
ถ่ายรูปแทนล่ะกันนะน้องเอ๊ย พี่ขอโทษพี่ไม่สามารถพออ่ะ -*-
 

 
พวกเราก็เลยกลับไปเล่นเครื่องเล่นอื่นแทน
 
ผมจำไม่ได้ด้วยว่าใครเสนอว่าไปเล่น "บ้านผีสิง"
 
รู้แต่ว่า สำหรับตัวผมเอง สบายๆไม่มีอะไร
 
เพราะเมื่อเช้าที่ผ่านมาไปกับน้องอีกกลุ่่ม ผมล่ะต้องเป็นฝ่ายที่เดินนำหน้า
 
แล้วที่เหลือเกาะแขนผมแล้วผมลากพวกเธอไปทางออก - -
 
น้องพูกันขอยืมมือถือผมแล้วโทรหาคุณแม่ฮา
 
เพื่อไปเล่น "บ้านผีสิง" ด้วยกันกับสมาชิกในกลุ่ม
 
 
 
เมื่อมาถึงหน้า "บ้านผีสิง" แล้ว
 
ปัญหาที่ตามมาคือ การเคลียร์บัตรเข้าไปเล่น "บ้านผีสิง"
 
เพราะบางคนก็เพิ่งเล่นไป สลับตั๋วสลับไปมา 
 
กว่าจะลงตัวก็เบลอเหมือนกัน แต่ก็เพลินดี 555555
 
รอบนี้มีสมาชิกกลุ่มเสื้อส้มคนอื่นมารวมสมทบด้วยครับท่าน^^
 
 
เมื่อย่างเท้าก้าวเข้าไปข้างในแล้ว...
 
มันก็จะมีเสียง Effect sound / ความมืด / และระบบไฮโดรลิคของหุ่นผี
 
ใครขวัญอ่อนหรือกลัวผีก็มีสิทธิ์กระเจิงได้
 
ก้าวแรกที่น้องพูกันเข้ามา ผมเห็นเธอออกจากทางเข้าเลย
 
ผมก็เพิ่งรู้ตอนนั้นว่าเธอกลัวผี (แต่รายละเอียดทราบตอนหลัง)
 
พวกเราทุกคนให้กำลังใจน้องพูกัน
 
และถามด้วยความเป็นห่วง "ไหวมั้ยพูกัน!?!"
 
น้องพูกันรวบรวมสมาธิและรวบรวมความกล้า เดินเข้ามาอีกครั้ง
 
รอบนี้พวกเราตกลงกันว่า ให้จับมือกันไว้ จะได้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
 
ผมอาสาเป็นพ่อทัพนำหน้าสำรวจเส้นทางพร้อมรายงานแต่ละย่างก้าว
 
ส่วนน้องพูกันเธอกลัวจริงๆ หลับตาปี๋ ก้าวเดินอย่างช้าๆ
 
แต่ก็มีเพื่อนร่วมทางคนอื่นๆ ช่วยกันดูแลความปลอดภัยในทุกก้าว
 
 
 
เมื่อที่ผมบอกตั้งแต่แรกแล้วว่า
 
ข้างใน "บ้านผีสิง" ประกอบด้วย 
 
เสียง Effect sound / ความมืด / และระบบไฮโดรลิคของหุ่นผี
 
ซึ่ง "บ้านผีสิง" ที่ทาง Dream World ออกแบบมา
 
ค่อนข้างน่ากลัวและสมจริงมาก
 
เหมือนกับว่า เราได้ผจญภัยในบ้านผีสิงจริงๆ
 
งานนี้ไม่ต้องเชิญคุณริว จิตสัมผัสมา แต่ก็สัมผัสเสียงกรี๊ดเป็นระยะได้ - -
 
ก่อนออกจาก "บ้านผีสิง" มันก็จะมีหัวผี โผล่ออกมาให้ตกใจส่งท้าย
 
ไหนๆก็ๆไหนๆแล้ว ขอกระโดดต่อยผีสักทีเหอะนะ 
 
แกล้งคนอื่นกันเหลือเกิน ฮ่วย!
 
ว่าแล้วก็กระโดดชก 55555
 
 
 
และในที่สุดพวกเราก็หลุดออกมาจากบ้านผีสิง
 
พวกเราทำได้แล้ว กรี๊ดๆๆ เย้ๆๆ TT
 
ผมว่างานนี้ก็เป็นอีกครั้งที่น้องพูกัน เธอชนะความกลัวของตัวเอง
 
คนที่ไม่กลัวจะไม่เข้าใจความรู้สึกคนที่กลัวหรอกว่ามันเป็นยังไง
 
ว่าแล้วถ่ายรูปภาพแห่งประวัติศาสตร์กัน
 
(บางคนนี่เจอกันข้างนอกตอนหลังนะ ประชากรเลยเยอะเช่นนี้ - -)
 
 
 
ไหนๆก็เจอน้องการ์ตูน PPJC แล้ว
 
ขอถ่ายรุปด้วยกันหน่อยนะครับเนี่ย^^
 
 
 
หลังจากที่น้องพูกันเธอชนะใจตัวเองจากความกลัวผีมาได้
 
เธอต้องการให้กำลังใจตัวเองต่อเนื่อง
 
ด้วยเครื่องเล่น Viking ซึ่งเป็นเครื่องเล่นคล้ายเรือโจรสลัด
 
แต่มันก็คล้าย Hurricane ที่เธอขาอ่อนเมื่อเช้า
 
และเป็นเครื่องเล่นที่ทุกคนไม่ยอมเล่นด้วยในตอนบ่าย
 
"เล่นตามสบายเลยน้องพูกัน พี่ขอบาย"

 
ประโยคนี้ผมบอกกับน้องพูกันก่อนเลย 


เพราะผมว่าน่าจะปวดหัวไม่น้อยที่จะเล่น คือผมไม่น่ารอด -*-



 
ภาพนี้เป็นภาพที่ถ่ายเมื่อเช้าครับ 
 
Viking มันคล้ายกับ Hurricane นั่นล่ะ เสียวพอกัน - -

 
 
 
ผมเองก็มองดูน้องพูกันกับเพื่อนเล่น Viking
 
 
มองดูเธอเล่น เธอเล่นแบบไม่กลัวอะไรเลย


ความไวของเรือไหนจะแกว่งลงอีก หัวใจจะวายTT


ผมก็เลยนั่งพักรอน้องๆเขาเล่น ก็ถามแม่ฮาเรื่องน้องพูกันกลัวผี


 คุณแม่ฮาบอกว่า
 
"น้องเคยอัดรายการแข่งขันกับน้องดาราเด็กผู้ชายคนหนึ่ง
 
รายนั้นไม่กล้าเล่นเครื่องเล่นเลย แต่บ้านผีสิงเขาไม่กลัว
 
น้องพูกันเป็นคนกลัวผีอยู่แล้ว แต่ก็ชนะความกลัวเข้าไปในบ้านผีสิง"
 
เราก็อ๋อ...ถึงบางอ้อเลย 
 
 
 
หลังจากที่เธอลงมาจากเครื่องเล่น 
Viking


เธอต้องการเล่นเบิ้ลอีกรอบ (ติดใจแต่ละอย่าง -*-)

 
น้องพูกันว่าจะไปถามเจ้าหน้าที่ก่อนว่าไม่มีบัตรเล่นอีกรอบได้มั้ย


ส่วนคุณแม่ฮาก็ขอไปไหนสักอย่างนี่ล่ะ ผมลืม - -
 
ดูเหมือนว่าหลังจากการสอบถามแล้ว...เจ้าหน้าที่ไม่ยอมครับ 
 
ผมเองก็เห็นว่าน้องอยากเล่นด้วย ว่าจะไปซื้อบัตรมาให้น้องพูกันหน่อย
 
โชคดีว่ามีคุณลุงใจดีให้ยืมบัตรมาครับ น้องพูกันเธอเลยได้เล่นอีกรอบ
 
ส่วนผมก็ต้องซื้อบัตรตามระเบียบ
 
เพราะก่อนหน้านั้นเพื่อนน้องพูกันยืมบัตรเล่น Viking ครับ 
 
 
นี่คือรูปที่ถ่ายกับน้องพูกันถ่ายด้วยตัวเอง 
 
หน้าน้องพูกันยิ้มน่ารักมา แต่หน้าผม เอิ่ม...ครับ 55555
 
 
 
 
ผมเคยบอกแล้วว่า ถ้าให้เล่นเครื่องเล่นอะไรแบบนี้
 
ฆ่าผมให้ตาย มันดูง่ายดายกว่านี้
 
แต่ครั้งนี้ผมยอมแพ้ และขอชนะความกลัวไปเล่นหน่อย
 
ไหนๆน้องพุกันก็อยากเล่นล่ะ ไปดูแลความปลอดภัยไปในตัว
 
แต่อันตรายมันจะมาที่พี่แทนนะน้องเอ๊ย =O=
 
 
 
เจ้า Viking มันก็โยกไปโยกมา
 
ตอนขึ้นไม่เท่าไรหรอก แต่พอตอนลงนี่ดิ
 
หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ มันเสียว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 
ผมได้แต่หลับตาปริบๆ ส่วนน้องพูกันเธอเล่นแบบสนุกสนาน
 
"แตกต่างเหมือนกัน" T-T 
 
 
 
 
น้องเจนนี่กินไอติมอย่างสบายใจเนอะ O_o
 
 
 
ตอนแรกว่าจะเอาให้จบ ไดอารี่ ตอน "คู่หูต่างไซส์" ตอนที่ 3
 
แต่กลายเป็นต้องได้เพิ่ม ไดอารี่ ตอน "คู่หูต่างไซส์" ตอนที่ 4
 
แทนล่ะสินะ ยาวอีกแล้ว >/////<
 

edit @ 9 May 2014 18:34:28 by Oncebboy

edit @ 9 May 2014 18:35:56 by Oncebboy

Comment

Comment:

Tweet