คู่หูต่างไซส์ 2

posted on 08 May 2014 20:37 by oncebboy
หลังจากที่ครั้งก่อน ค้างคาไว้ถึงงานวันเกิดของน้องแภมมี่
 
และค้างถึงตรงเครื่องเล่นรถบั๊ม
 
ครั้งก่อนผมลืมบอกไปว่า ก่อนที่จะถึงคิวเล่นรถบั๊ม
 
ผมเองก็เห็นคุณแม่ฮาเล่นรถบั๊มขับไปชนไปแบบมันมาก
 
คุณแม่ฮาบอกผมทีหลังว่า เหมือนได้ย้อนตอน ม. 4
 
ผมเล่นรถบั๊มก็มันไม่แพ้ใครเลยครับ
 
ถ้าทีไ่หนมีเล่นรถบั๊ม ผมจะขอไปเล่นทุกครั้งเลยเหมือนกันครับ 55555
 
 
 
หลังจากที่ถึงคิวที่กลุ่มผม (ผม น้องอ้อม น้องเพ้นซ์)
 
เล่นรถบั๊มเสร็จ ก็หาคุณแม่ฮาไม่เจอครับ
 
แต่ก็ไปเจออีกทีตรง Grand Canyon 
 
คราวนี้เจอ คุณแม่ฮา กลุ่ม 4 สาว PPJC กำลังต่อแถวเล่น Hurricane
 
เราก็เออ..พวก 4 สาว เก่งเนอะ ถ้าให้เราเล่นตอนนี้เราไม่ไหวหรอก 55555
 
 
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!! ><
 
 
 
 เครื่องเล่น Hurricane ก็คือไอ้ที่นั่งๆแล้วหมุนติ้วๆ อ่าครับ
 
ถ้าให้ผมนั่ง มาฆ่าผมให้ตายยังง่ายกว่าอีกนะ
 
ลองดูสภาพหลังคนเล่นดูสิ...
 
 
อ๋อย...พู่กันไม่ไหวแล้ว TT
 
 
 
คือขนาดเราโต เราเห็นน้องพู่กันเป็นแบบนี้สงสารแทนเลย แทบขาอ่อน

หลังจากเล่นถามน้องพู่กัน "ไหวมั้ย" เธอบอก "ไหว"
 
แต่ยังสูดยาดมแบบต่อเนื่อง แถมยังเดินเซ =-=
 
 
 
หลังจากเล่นเครื่องเล่นในตอนเช้าแล้ว
 
ก็ถึงเวลาพักรบกินข้าวกันสักที ชั่วโมง Happy ^^
 
แต่เนื่องจากว่าวันที่เราไปสนุกกันเป็นวันหยุดและคนเยอะมาก
 
พื้นที่จะนั่งก็แทบจะไม่มีเลย เอาง่ายๆที่ๆจะหายใจยังหาไม่ได้เลย TT
 
ผมเองก็แทบจะสลบหมดแรง ก็อาศัยยืนๆนั่งๆพักชาร์ทแบต
 
คุณแม่ฮาเดินมาหาผม แล้วมอบคูปอง 100 บาทให้ผม
 
ผมเองแบบว่างงมาก ที่คุณแม่ฮาให้ความกรุณา
 
ความเป็นกันเองได้ขนาดนี้ ขอบพระคุณนะครับคุณแม่ฮา
 
ผมไม่ได้ใช้คูปองหรอกครับ มอบให้น้องอ้อม น้องเพ้นซ์แทนครับ
 
2 คนนั้น ดูท่าหมดสภาพมากกว่าผม 55555
 
ผมเองก็เลยไปซื้อน้ำเปล่าให้คุณเธอด้วย กลัวไม่เจริญอาหาร 55555
 
"ข้าวมันไก่ทอด" คืออาหารประทังชีวิตในเที่ยงนั้น
 
ส่วนน้องคนอื่นๆก็ทานอาหารที่ชอบและพักในมุมสงบแต่ละคน
 
 
 
 
หลังจากได้อาหารมื้อเที่ยงช่วยให้รอดตายมาแล้ว 
 
ตอนบ่ายจึงเป็นการดีในการยืดเส้นต่อ
 
แต่น้องอ้อม น้องเพ้นซ์ มีธุระ ทำให้ผมโดดเดี่ยวในชีวิตอีกครั้ง
 
ผมนึกในใจ "ตูจะไปไหนดีฟระ...โดดเดี่ยวอีกแล้ว TT"
 
คุณแม่ฮาเห็นสภาพผมในตอนนั้น ก็ให้ผมร่วมเดินทางในกลุ่มนี้ด้วย
 
ทำให้ในกลุ่มนี้หลักๆ มีคุณแม่ฮา คุณพ่อน้องพู่กัน น้องพู่กัน น้องเจนนี่ ผม
 
ผมแอบโก๊ะด้วยล่ะ แอบหลงกับกลุ่มตอนเข้าห้องน้ำ
 
นึกว่าหาไม่เจอล่ะเนอะเรา =="
 
 
 
สถานที่ต่อไปที่เข้าไปเล่นได้แก่ "เมืองหิมะ"
 
คนต่อคิวยาวมาก...มากถึงมากที่สุด แต่มันก็ยาวจริงๆ
 
 น้องพู่กัน น้องเจนนี่ 2 คนนี้มาไวก่อน กลุ่มผู้ปกครองยังมาไม่ถึงเลย
 
ช่วงที่ต่อคิวเข้าแถว น้องพู่กันเธอถามผมว่า
 
"พี่หนึ่ง...พี่จะเข้ามั้ย!?!"
 
ผมตอบ "เข้าสิ...ไม่พลาดหรอก ^_^"

ความจริงส่วนนี้เป็นส่วนที่มีค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมคนละ 150 บาท
 
ผมควักเงินให้คุณแม่ฮาเพื่อจ่ายค่าบัตร แต่คุณแม่ฮาไม่รับครับ
 
คุณแม่ฮาพูดประมาณว่า "พี่หนึ่งมาไกล อยากให้สนุกด้วยกัน"
 
คือถ้าตรงนั้นคนไม่เยอะมาก ผมโคตรอยากร้องไห้ตรงนั้นเลย
 
โคตรซึ้งครับ พูดอะไรไม่ออก บอกอะไรไม่ถูก TT
 
 
 
"เมืองหิมะ" ที่ทราบแน่ๆคือ เข้าไปข้างในหนาวแน่ครับ
 
อาการเย็นเยือกราวๆ 1 องศา ต้องสวมเสื้อกันหนาว รองเท้าบู๊ท
 
บางคนถ้าทนอากาศไม่ไหว ก็ต้องซื่้อถุงมือเพื่อแก้มือเย็น
 
อย่างน้องพู่กัน คุณแม่ฮาสวมกางเกงยีนขาสั้น
 
ก็ต้องใช้เสื้อโค้ทมาคลุมอีกชั้นนึง
 
มันเย็นมากจริงๆนะ เข้ามารู้สึกได้เลย
 
 
 
เมื่อเข้ามาข้างในเมืองหิมะ ทุกอย่างมีความรู้สึกว่า
 
พวกเรากำลังเข้าสู่ช่วงเทศกาลวันคริสตมาส
 
เพลงบรรเลง "Jingle Bell" และบรรยากาศภายใน
 
ช่วยสร้างบรรยากาศได้อย่างดีเลย
 
 
jingle bells, jingle bell  Jingle all the way
 
Oh, what fun it is to ride  In a one horse open sleigh
 
 
We just smile ^____^
 
 
 
 
เชื่อป่ะ...หลังจากเข้ามาในนี้กันแล้ว ทั้งแก๊งค์เธอดูร่าเริงมากเลย
 
มีคลิปเต้นกันด้วย เดี๋ยวแปะลงให้ดูนะครับ
 
เสร็จแล้วพวกเธอก็ไปรวมตัวกันในถ้ำน้ำแข็งของชาวเอสกิโมกัน
 
ผมเองไม่วายโดนลากเข้าไปในนั้นด้วย TT
 
 
 
 
ซึ่งอีก 1 สิ่งที่ไม่ควรพลาด เมื่อเข้ามาใน "เมืองหิมะ"
 
นั่นก็คือ การสไลด์ลงมาจากที่สูง
 
คนก็เยอะมาก คุณแม่ฮาก็ขอตัวเก็บภาพบรรยากาศน้องๆ
 
ผมเองก็กลายเป็นพี่ใหญ่ซึ่งทำหน้าที่ดูแลความปลอดภัยน้องๆโดยดี 555
 
ทางที่ปีนขึ้นไปค่อนข้างชันและสูงมากเลย 
 
แทบเรียกได้ว่าเป็นธารน้ำแข็ง เป็นบันได แต่ลื่นด้วย
 
ถ้าใครเคยไปจะเห็นว่า จะมีเหมือนห่วงยางเป็นพาหนะส่วนตัวเพื่อถไลลงมา
 
แต่มันจะมีที่ให้ลากพาหนะขึ้นไป แต่ลื่นมาก
 
น้องเจนนี่เหมือนยกไม่ไหว เพราะมันค่อนข้างหนักเกินไปสำหรับเด็ก
 
ผมเลยต้องแบกทั้งของตัวเองและของน้องเจนนี่
 
ความรู้สึกแบบโคตรหนาว โคตรเย็น แบบสุดๆกลัวลื่นด้วย
 
ซึ่งพอพวกเราถึงจุดสูงสุดแล้วก็ต้องถไลลงมา
 
ต้องจับพาหนะเราให้ดีๆ (มันมีที่จับ) แล้วสไลด์ลงมาในธารน้ำแข็ง
 
เมื่อเราได้สไลด์ลงมาในความเร็วมาก หัวใจตุ้มๆต่อมๆเลย
 
แต่ก็สนุกดีนะ ผมลื่นไปไกลมาก เกือบชนด้านหน้าเลยล่ะ อีกนิดเดียว -*-
 
 
 
 
ไดอารี่ ตอน "คู่หูต่างไซส์" ตอนที่ 2
 
ตอนแรกผมคิดว่าจะพยายามสรุปให้จบในตอนนี้
 
แต่ยิ่งมาดูภาพและยิ่งมาระลึกเรื่องราวในต่างๆในวันนั้น
 
เป็นวันที่สนุกมากและมีความสุขมากกว่าครั้งไหนๆจริงๆครับ
 
 สงสัยคงต้องอัพไดอารี่ ตอน "คู่หูต่างไซส์" ตอนที่ 3  แน่เลย^^
 
 
 
ส่งท้ายด้วยคลิปน้องพู่กันและน้องเจนนี่ PPJC
 
เต้นแก้หนาวใน "เมืองหิมะ" ล่ะกัน...
 
 

edit @ 8 May 2014 23:42:30 by Oncebboy

Comment

Comment:

Tweet